.png)
ทุกคืนหลังเลิกงานฉันจะนั่งรถเมล์กลับบ้าน บรรยากาศเดิมๆ ผู้คนกลุ่มเดิมๆ เหมือนกันทุกคืน แต่มีผู้หญิงอยู่คนหนึ่งที่ฉันจำได้ติดใจ เธอจะขึ้นมาบนรถเมล์สองป้ายหลังฉันขึ้นมาแล้วและฉันจะลงก่อนเธอเสมอ (แสดงว่าเธอลงป้ายอื่นหลังป้ายรถเมล์ที่ฉันลงทุกวัน) เธอดูอายุมากพอสมควรด้วยผมที่ขาวเต็มหัวหลบอยู่ใต้หมวกใบเก่า ดวงตาโหลลึกมาพร้อมถุงใต้ตาขนาดใหญ่ และใบหน้าที่ดูบึ้งตึงตลอดเวลา ทุกครั้งที่ฉันเห็นเธอ เธอมักจะสวมชุดกระโปรงยาวสีดำชุดเดิมเสมอ พูดตามตรงว่าเธอทำฉันกลัว คิดบ่อยๆ ว่าเธอน่าจะมาจากหุบเขาลึกลับดำมืดที่ไหนสักแห่ง ที่แปลกคือ เธอมักจะเดินมานั่งข้างฉันทุกคืน
ในคืนแรก เธอไม่ได้พูดอะไรกับฉันสักคำเดียว เอาแต่จ้องมาที่ฉันตลอดทาง ต้องบอกก่อนว่าฉันอยู่กันลำพังกับลูกสาวอายุ 15 ปีในอะพาร์ตเม้นต์ขนาดสองห้องนอน และคืนนั้นตอนกลับถึงบ้านและเตรียมตัวจะเข้านอน ฉันแทบจะสาบานได้ว่าเห็นเธอในครัว แต่เพราะเวลานั้นฉันเหนื่อยและเพลียจากงาน เลยคิดว่าคงตาฝาดไปเอง แต่ก็แปลก ที่มันเกิดขึ้นทุกคืนเป็นเวลาห้าคืนติดๆ กันหลังจากนั้น ผู้หญิงคนนั้นเดินมานั่งข้างฉันและจ้องฉันโดยไม่พูดอะไร และพอกลับถึงบ้าน ฉันคิดว่าเห็นเธอในครัว
แน่นอนว่าพอวันที่เจ็ดมาถึง ฉันกลัวเอามากๆ พอทำงานเสร็จฉันขึ้นรถเมล์ตามปกติเพื่อกลับบ้าน พอรถเมล์ใกล้จะถึงป้ายที่เธอขึ้นประจำฉันเริ่มรู้สึกกลัว พอขึ้นรถเมล์มา เธอเดินมานั่งข้างฉันอีกครั้ง แต่คราวนี้มีบางอย่างที่แปลกไป เธอใช้มือล้วงประเป๋าชุดกระโปรงแล้วดึงเหรียญเพนนีออกมา
“ขอเพนนีนึง” เธอพูดด้วยเสียงแหบแห้งแกมเยาะหยัน ใบหน้าที่บึ้งตึงตอนนี้เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างน่าสะพรึงกลัว เธอยื่นมือที่มีเหรียญบาทมาทางฉัน ใจฉันเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ไม่รู้จริงๆ ว่าควรทำอะไร เลยยื่นมือไปรับเหรียญนั่นเอาไว้ รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้นกว่าเดิมในแบบที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ จากนั้นลุกยืนแล้วเดินลงรถเมล์ไป (ถึงแม้ว่าปกติฉันจะลงก่อนเธอทุกคืน) ฉันยังรู้สึกหวาดๆ ตอนเดินลงรถเมล์เมื่อถึงที่หมาย ตอนเดินกลับอะพาร์ตเม้นต์ความรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติมันแรงกล้าเอามากๆ ประตูหน้าถูกเปิดทิ้งไว้และไฟทุกดวงในบ้านมืดสนิท ฉันรีบวิ่งเข้าบ้านตรงไปที่ห้องลูกสาว ปกติเวลานี้ลูกน่าจะกลับมาถึงบ้านแล้ว ฉันเห็นประตูห้องลูกเปิดแง้มเอาไว้เลยรีบวิ่งเข้าไปดู ทั้งห้องว่างเปล่า มีเพียงคำเขียนด้วยเลือดบนผนังเหนือส่วนเตียงของลูกสาวว่า “ขอเพนนีนึง”
ใจฉันหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มด้วยความกลัวสุดขั้วหัวใจ ลูกสาวของฉันชื่อ “น้องเพนนี”
.png&description=ขอเพนนีนึงสิ){kind=link}
0 ความคิดเห็น